دنیای  علوم تجربی

تو مرا با تعلیم خود به جاودانگی می رسانی

پس

الهی  که همیشه جاودانه بمانی !

تقدیم به همه معلمان خودم

مخصوصا اولین معلمم خانم ایران معلم کلاس اولم  که نمی دانم اکنون کجای ایرانست ؟

خانم علیخواه معلم پایه های سوم و چهارم من که به اصرار من از پایه سوم همراهم شد تا پایه چهارم و اکنون بازنشسته شده است .

آقای سعادت دبیر پرحوصله ریاضی راهنمایی ام که  خود سعادتی بود برایمان .

زنده یاد آقای همتی دبیر ادبیات فارسی و عربی راهنمایی ام که ادب در کلام و رفتار  را در کلاس او مشق کردم .

خانم پورصفر مربی پرورشی ام که دستم را گرفت و به سلامت از طوفان نوجوانی ردم کرد.

خانم ابراهیمیان ،دبیر پرورشی و دینی که تمام سالهای دبیرستان و دانشگاه مشاورم بود و یک دوست واقعی و اکنون او نیز کلاس درس را به بهانه  باز نشستگی ترک کرده است و می دانم که مدرسه چقدر دلتنگ قدم های اوست !

آقای عیسی پور دبیر پر ابهت فیزیک که جمله معروفش هنوز آویزه گوشم است :

اگر می خواهید در جهان فیزیکی قدم بردارید لاجرم برای نلغزیدن و نیفتادن باید فیزیک بخوانید و خود همواره بر اساس اصول فیزیک راه می رفت . و اکنون برف سپید پیری بر موهایش نشسته است .

و استاد خباز که چگونه معلم بودن را در کلاس های درسش در تربیت معلم بنت الهدی  فهمیدم و قدم به قدم از او مشق کردم .

 از او نیز چندی است خبری ندارم و.......

 اما شاید حوصله شما قد ندهد و یا حافظه من

در هر صورت روز معلم را به همه معلمان خودم ( چه آنانی که به اسم یادشان کردم و چه آنانی که به دل)و همه معلمان خوب  سرزمینم شادباش می گویم .